روانشناسی کار

روانشناسی کار

طبق تعریف، روانشناسی کار، رشته اي از روانشناسی کاربردي است که رفتار و فرایندهاي ذهنی آدمی در رابطه با کار را مورد مطالعه قرار می دهد. هدف اصلی روانشناسی کار، مطالعه و کاربرد آن دسته از اصول و یافته هاي علم روانشناسی است که در رابطه بین انسان و کار او اثر می گذارد.

قلمرو روانشناسی کار به دو زمینه مربوط می شود:

1-کار و رفتار آدمی را در ارتباط با آن تحت مطالعه و بررسی قرار میدهد.

2-راي به حداقل رساندن مشکلات انسان در جریان کار، از قوانین و یافته هاي روانشناسی استفاده می کند.

کوشش اصلی روانشناس کار در شش بند خلاصه می شود:

1-هر سازمانی تولیدي یا خدماتی به تولید آن دسته از کالاها و خدمات بپردازد که اولاَ نیازهاي معقول آدمی را تامین کند ثانیاَ، رفاه جسمی و ارزشهاي شخصی و انسانی مردم را نیز مورد توجه قرار می دهد.

2- کارآیی و اثر بخشی فعالیت کارکنان سازمان ها در تولید و توزیع کالاها و خدمات، افزایش یابد.

3- شرایطی فراهم شود تا کارکنان سازمان ها با اعتقاد و علاقه به فعالیت بپردازند.

4- ارزشهاي شخصی و انسانی کارکنان محفوظ بماند و ایمنی کارکنان در زمینه سلامت جسمی و روانی تامین شود.

5- بهداشت روانی کارکنان با تمام ابعاد آن تامین شود و رشد و بالندگی شخصیت آنان همراه با افزایش کارآیی و اثربخشی فعالیتشان، مورد نظر قرار گیرد.

6- مسائل و مشکلات انسانی در محیط کار حل شود و یا به حداقل برسد.